18 februari 2026

Zóveel erfgenamen – hoe gaat dan de afwikkeling?

Een nog jonge vrouw met een chronische, slopende ziekte wist dat haar einde naderde en had daarom tijdig haar testament gemaakt.
Ze had een kleine familie en een serie goede vrienden die haar steeds hadden gesteund en verzorgd. Ook waren er wat goede doelen die ze een warm hart toedroeg. Ze benoemde hen allemaal tot erfgenaam.
Ze had een goede vriend aangesteld als haar executeur – maar helaas werd ook hij ernstig ziek en kon hij deze taak niet uitvoeren.

Zo kwam het dat, toen zij overleed, zij een nalatenschap naliet met veertien erfgenamen, maar geen executeur.

De zus van de overledene kende in elk geval een aantal van de andere erfgenamen en nam het voortouw. Zij nam contact op en het bleek dat niemand in staat was om de afwikkeling op zich te nemen. Zij stelde de anderen daarom voor om een professionele partij te zoeken die namens hen allen alles zou kunnen afwikkelen.
Er was nauwelijks discussie over, iedereen vond het een goed idee, er was ook geen alternatief.

En zo gingen wij als NalatenschapsMakelaar met een volmacht voor hen aan de slag.

We kwamen daarbij o.a. forse aandelenportefeuille tegen. We wilden die graag verkopen, om koersverlies te voorkomen. Nu bleek het lastig dat er zoveel verschillende erfgenamen waren. Want we hadden het akkoord nodig van álle erfgenamen voor de verkoop – en dat bleek niet zo simpel. Niet iedereen reageerde even snel op onze mails, soms moesten we mensen na diverse mails gaan bellen. Bij de goede doelen was een bestuurslid onze contactpersoon, maar aangezien dit meestal vrijwilligers waren, waren zij maar beperkt bereikbaar. Zo duurde het bijna drie weken voor we alle akkoorden voor de verkoop binnen hadden.

Verder liep vrijwel alles soepel. De overledene had een lijstje gemaakt van welke spullen ze aan wie toebedeelde. Dat lijstje was geen formeel codicil, maar na navraag (ook weer diverse keren) was iedereen akkoord dat we de inboedel toch op die manier zouden verdelen. Iedereen was van goede wil, niemand lag dwars.

Helaas bleek bij de verkoop van de woning dat het voor de derde keer op rij de nodige tijd kostte voor we ieders akkoord hadden om de verkoop te regelen.

Lang niet alle erfgenamen realiseerden zich dat zij ook zeggenschap hadden en dat zij dus af en toe een reactie op onze vragen moesten geven. Sommigen vonden dat ook erg lastig, ‘hoe moet ik nou weten of dit een goede beslissing is? Zeg jij het maar.’

Het was veel makkelijker geweest als er slechts een of twee erfgenamen waren geweest, en de rest een vastgesteld legaat had gekregen, zonder verdere zeggenschap. Voor een deel van de erfgenamen was dit ook veel prettiger en rustiger geweest.

Maar nogmaals, er was wel goede wil en uiteindelijk ook veel medewerking, dus na enige tijd is ook deze nalatenschap soepel afgewikkeld.

Een conclusie van dit verhaal kan zijn: benoem in je testament een executeur én een reserve-executeur, en beperk het aantal erfgenamen.

Wat kunnen we betekenen

Advies of hulp nodig?

Sinds 2010 ontzorgen wij mensen bij alles rondom nalatenschappen. Of het nu gaat om juridische, administratieve, financiële of fiscale zaken, of juist om praktische ondersteuning bij de afwikkeling, wij staan voor je klaar. Meer weten? Neem contact met ons op.