Stelen uit de nalatenschap blijft onbestraft, ofwel: Hoe misdaad loont

Als NalatenschapsMakelaars ontmoeten wij zo nu en dan erfgenamen die meemaken dat er uit de nalatenschap wordt gestolen. Soms door een huisgenoot die geen erfgenaam is, soms door een van de erfgenamen die daarna snel gaat verwerpen en met de noorderzon vertrekt en de anderen met een probleem achterlaat. De dief kan ermee wegkomen, zo is onze ervaring.

Een voorbeeld hoe dat kan gaan

Na overlijden van moeder hadden haar zonen geen inzicht in haar financiële situatie en bovendien een slechte relatie met haar huisgenoot. Beneficiair aanvaarden was de veiligste optie.

Al spoedig bleek dat de huisgenoot niet bereid was alle eigendommen van moeder af te geven. Van de meest waardevolle spullen beweerde hij dat ze van hem waren.

Op de begraafplaats schreeuwde hij de zonen toe dat hij een akte van overlijden nodig had. Die kreeg hij niet. Daardoor kon hij niet de verzekeringspolis innen, wat hij wel geprobeerd had. Maar wel lukte het hem om de auto van moeder binnen 2 dagen na haar overlijden op zijn eigen naam over te schrijven. Het is onduidelijk hoe hij dat heeft kunnen doen. Moeder en hij hadden geen samenlevingscontract. Een week of twee later bleek ook dat hij op de dag van overlijden van moeders bankrekening € 1.000 had overgemaakt naar de zijne. Waardoor de bankrekening van moeder een negatief saldo had.

Aangifte doen

Uiteraard deden de zonen aangifte. Alles werd uitvoerig door de politie opgenomen. Deze mijnheer werd ook aangehouden en verhoord toen hij rijdend in de auto van moeder werd aangetroffen. Maar de officier van justitie besloot niet te vervolgen. De zonen gingen daartegen in beklag, maar het mocht niet baten. Er werd hen geadviseerd een civiele procedure te starten om de spullen van hun moeder terug te krijgen. Deze zonen hadden echter noch de middelen, noch de mogelijkheid om een civiele procedure te starten. Bovendien hadden ze reden om bang te zijn voor deze mijnheer.

Bij de bank hoorden ze dat hij niet alleen die € 1.000 van moeders rekening had overgemaakt, maar dat hij ook had geprobeerd een bankpasje op zijn eigen naam te krijgen. Een paar maanden later bleek uit de bankafschriften een betaling van de jaarlijkse contributie van de ANWB, ruim € 200 een maand voor overlijden. De zonen hadden dat nog niet opgezegd maar belden nu meteen op. De ANWB bleek echter een week na overlijden al opgezegd. Het restant van de contributie, bijna € 200 euro dus, was overgemaakt op de bankrekening van mijnheer. Toen de ANWB werd gewezen op het feit dat hij geen erfgenaam was en geen recht had op dit geld en ook beslist geen akte van overlijden had kunnen overleggen, was hun reactie: “wij doen zoiets altijd in goed vertrouwen”.

Tot slot

Uiteindelijk hebben de zonen van de inboedel vrijwel niets ontvangen en helemaal geen geld. De verzekering dekte gelukkig de uitvaart. Hoewel er nauwelijks schulden bleken te zijn, maakten ze wel kosten voor de afwikkeling. De bank is hen tegemoet gekomen en heeft de schuld kwijtgescholden, maar mijnheer heeft wel het opgenomen geld kunnen houden. Het grootste gedeelte van de spullen is bij hem, hij rijdt in de auto van moeder en heeft ook nog de teruggave van de ANWB contributie naar zichzelf laten overmaken.

In deze situatie was het wel heel duidelijk: stelen uit een erfenis kun je soms straffeloos doen. De erfgenamen hebben het nakijken. Misdaad loont.

Wil jij een situatie als deze voorkomen? Wij denken graag mee.